Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΑΣ - (ΦΩΤ. ΤΟΣΙΛΙΑΝΗ Γ.)
ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΙΟ ΤΕΜΠΛΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΑΣ
Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ <<ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΑΣ>>
ΕΦΕΣΤΙΟΣ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΑΣ (ΦΩΤ. ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ)
Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Γουμένισσας, είναι έργο του 13ου -14ου αιώνα. Είναι έργο άγνωστου καλλιτέχνη, καθώς ο αγιογράφος από ταπεινοφροσύνη και σεμνότητα δεν θέλησε να υπογράψει το δημιούργημά του.
Σύμφωνα με την παράδοση, τα πολύ παλιά χρόνια, πριν ακόμη δημιουργηθεί η Γουμένισσα, ο χώρος στον οποίο σήμερα βρίσκεται η Ιερά Μονή της Παναγίας της Γουμένισσας ήταν βοσκότοπος, στον οποίο έβοσκαν τα κοπάδια τους οι κάτοικοι των οικισμών που υπήρχαν στα γύρω απο την σημερινή Γουμένισσα υψώματα.
Κάποια μέρα ένα βοσκόπουλο, ενώ έβοσκε την αγέλη του χωριού, είδε κάτι να αστράφτει μέσα στα βάτα. Πλησίασε και έκπληκτος αντίκρυσε ανάμεσα στα κλαδιά του θάμνου, την μορφή της Θεοτόκου να του χαμογελά μέσα απο την εικόνα της. Έσυρε την εικόνα απο τον θάμνο και αφού σταυροκοπήθηκε και την προσκύνησε με ευλάβεια, φώναξε όσους βρίσκονταν εκεί κοντά και τους έδειξε το εύρημά του. Κάποιοι την αναγνώρισαν.
Ήταν η εικόνα της Παναγίας, η οποία βρισκόταν στην Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής έξω απο τον Πεντάλοφο, στον χώρο όπου σήμερα βρίσκονται οι παιδικές κατασκηνώσεις. (Η εκκλησία αυτή δεν υπάρχει σήμερα, σωροί απο πέτρες δηλώνουν την θέση της).
Αναρρωτήθηκαν όλοι πώς βρέθηκε σ΄αυτόν τον χώρο και με ευλάβεια την μετέφεραν στον Ναό της.
Όμως, την άλλη μέρα η εικόνα ξαναεμφανίστηκε στο ίδιο σημείο και αυτό επαναλήφθηκε για τρείς φορές. Οι ευλαβείς κάτοικοι, ήταν πλέον βέβαιοι ότι αξιώθηκαν να γίνουν μάρτυρες ενός θαύματος, θεωρώντας ότι η Εκόνα της Παναγίας επέλεξε να φύγει απο τον Πεντάλοφο και να μείνει σ΄αυτόν εδώ τον τόπο.
Χωρίς να χάσουν καιρό και με εθελοντική εργασία, έκτισαν Ναό προς τιμή Της Θεοτόκου στον οποίο τοποθέτησαν - ενθρόνησαν την εικόνα Της.
Ο πρώτος αυτός Ναός προς τιμήν της Θεοτόκου, ήταν το πρώτο κτίσμα στον χώρο που σήμερα βρίσκεται η πόλη μας. Με την ευλογία της Παναγίας, ο Ναός έγινε θρησκευτικό κέντρο της περιοχής, και αργότερα αποτέλεσε καθολικό μοναστηριού.
Στα πρώτα χρόνια της τουρκοκρατίας, για περισσότερη ασφάλεια λόγω των ληστρικών επιδρομών, οι κάτοικοι των γύρω οικισμών αποφάσισαν να συνενωθούν σε μια κοινότητα, γύρω απο το μοναστήρι της Παναγίας.
Σε μια επιδρομή τους, οι ληστές αφού κατέστρεψαν το μοναστήρι, κρέμασαν τον ηγούμενο στο δάσος απο πλατάνια, που υπήρχε στο κέντρο του χωριού. Έτσι ο τόπος οναμάστηκε Γουμέντζια, δηλαδή τόπος του Ηγούμενου και στη συνέχεια Γουμένισσα.
Σύμφωνα με την παράδοση, τα πολύ παλιά χρόνια, πριν ακόμη δημιουργηθεί η Γουμένισσα, ο χώρος στον οποίο σήμερα βρίσκεται η Ιερά Μονή της Παναγίας της Γουμένισσας ήταν βοσκότοπος, στον οποίο έβοσκαν τα κοπάδια τους οι κάτοικοι των οικισμών που υπήρχαν στα γύρω απο την σημερινή Γουμένισσα υψώματα.
Κάποια μέρα ένα βοσκόπουλο, ενώ έβοσκε την αγέλη του χωριού, είδε κάτι να αστράφτει μέσα στα βάτα. Πλησίασε και έκπληκτος αντίκρυσε ανάμεσα στα κλαδιά του θάμνου, την μορφή της Θεοτόκου να του χαμογελά μέσα απο την εικόνα της. Έσυρε την εικόνα απο τον θάμνο και αφού σταυροκοπήθηκε και την προσκύνησε με ευλάβεια, φώναξε όσους βρίσκονταν εκεί κοντά και τους έδειξε το εύρημά του. Κάποιοι την αναγνώρισαν.
Ήταν η εικόνα της Παναγίας, η οποία βρισκόταν στην Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής έξω απο τον Πεντάλοφο, στον χώρο όπου σήμερα βρίσκονται οι παιδικές κατασκηνώσεις. (Η εκκλησία αυτή δεν υπάρχει σήμερα, σωροί απο πέτρες δηλώνουν την θέση της).
Αναρρωτήθηκαν όλοι πώς βρέθηκε σ΄αυτόν τον χώρο και με ευλάβεια την μετέφεραν στον Ναό της.
Όμως, την άλλη μέρα η εικόνα ξαναεμφανίστηκε στο ίδιο σημείο και αυτό επαναλήφθηκε για τρείς φορές. Οι ευλαβείς κάτοικοι, ήταν πλέον βέβαιοι ότι αξιώθηκαν να γίνουν μάρτυρες ενός θαύματος, θεωρώντας ότι η Εκόνα της Παναγίας επέλεξε να φύγει απο τον Πεντάλοφο και να μείνει σ΄αυτόν εδώ τον τόπο.
Χωρίς να χάσουν καιρό και με εθελοντική εργασία, έκτισαν Ναό προς τιμή Της Θεοτόκου στον οποίο τοποθέτησαν - ενθρόνησαν την εικόνα Της.
Ο πρώτος αυτός Ναός προς τιμήν της Θεοτόκου, ήταν το πρώτο κτίσμα στον χώρο που σήμερα βρίσκεται η πόλη μας. Με την ευλογία της Παναγίας, ο Ναός έγινε θρησκευτικό κέντρο της περιοχής, και αργότερα αποτέλεσε καθολικό μοναστηριού.
Στα πρώτα χρόνια της τουρκοκρατίας, για περισσότερη ασφάλεια λόγω των ληστρικών επιδρομών, οι κάτοικοι των γύρω οικισμών αποφάσισαν να συνενωθούν σε μια κοινότητα, γύρω απο το μοναστήρι της Παναγίας.
Σε μια επιδρομή τους, οι ληστές αφού κατέστρεψαν το μοναστήρι, κρέμασαν τον ηγούμενο στο δάσος απο πλατάνια, που υπήρχε στο κέντρο του χωριού. Έτσι ο τόπος οναμάστηκε Γουμέντζια, δηλαδή τόπος του Ηγούμενου και στη συνέχεια Γουμένισσα.
Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ <<ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΑΣ>> ΕΝΘΡΟΝΙΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΣΤΟΛΙΣΜΕΝΗ ΜΕ <<ΤΑΜΑΤΑ>> ΠΙΣΤΩΝ. (ΦΩΤ. ΤΟΣΙΛΙΑΝΗ Γ.)
Ο <<ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ>> ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΑΣ
(ΦΩΤ. ΤΟΣΙΛΙΑΝΗΣ Γ.)
ΚΤΙΣΤΗΚΕ ΤΟ 1864. ΣΎΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ, ΓΙΑ ΤΟ ΚΤΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΠΕΤΡΕΣ ΑΠΟ ΤΟ <<ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΤΑΜΙ>>. ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ, ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΑΣ ΣΧΗΜΑΤΗΣΑΝ ΑΛΥΣΙΔΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΕΩΣ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΕΤΕΦΕΡΑΝ ΧΕΡΙ - ΧΕΡΙ.
